"Andai maaf boleh menarik kembali waktu yang telah berlalu....saya nak maafkan awak... tp semua itu tak mungkin kembali... teruskanlah kehidupan awak sekarang..kerana jalan itulah yang telah awak pilih..." tutur Husna tersekat-sekat.
"tapi.. abang benar-benar mohon... maafkan segala kesilapan yang telah abang lakukan..abang mohon. Beri peluang abg sekali lagi.." rayu Ashraf
"Fahamilah...Semua sudah tidak sama.. sebanyak mana pun awak cuba perbaiki, keadaan sudah jauh berbeza... hidup kita sudah ditentukan begini..akurlah pada kehendakNya. Kita hanya merancang tapi Dia yang menentukannya..." Husna mula teresak. Setabah mana pun ia tapi hatinya tidak cukup kuat bila berdepan dengan Ashraf, lelaki yang pernah disayangi sepenuh hati. Husna berjeda.
"Saya bahagia dengan kehidupan saya sekarang.. Kami bahagia walaupun tanpa awak..Doakan saya.. doakan kami... Biarkan kami. tolonglah...saya mohon.." rayu Husna.
Mata Asyraf mula berkaca. Sudah berbuih mulutnya memohon maaf dan peluang kedua dari Husna. Tapi jawapan Husna tetap sama. Ashraf mula mengatur langkah. Doanya moga hati Husna masih boleh dilembutkan.
"Abg...mencintai tidak semestinya memiliki..Husna cintakan abg. Kerana itu Husna berundur. Bukan kerana Husna membenci abg tapi kerana memberi peluang pada abg meraih kebahagiaan yang abg cari. Kebahagiaan yang tidak dapat Husna dan anak-anak berikan pada abg..Semoga abg bahagia..bahagia bersamanya..."bicara Husna yang hanya dia dan Allah yang mampu mendengarnya.
No comments:
Post a Comment